Dzisiaj trochę luźniej, głównie z racji tego, że jestem w trakcie sesji – na szczęście jednej z ostatnich w mojej karierze studenta. Znany szczeciński raper Łona (co ciekawe absolwent Prawa na Uniwersytecie Szczecińskim) nagrał kiedyś piosenkę, która zainspirowała mnie do tego wpisu. Utwór nosi tytuł „Nie słuchać przed 2050” i opowiada o rozmowie autora z wnuczkiem w 2050 roku, na temat Polski i świata i chociaż inspiracją do tego wpisu jest bardziej sam tytuł i idea tej piosenki, niż jej tekst to zachęcam do jego wysłuchania bo niewątpliwie jest interesujący. Podobnie zresztą jak cała twórczość tego Pana.

Większość czytelników iuristy w tym momencie jest u progu swojej prawniczej kariery, wiele dyskutujemy na temat obecnego kształtu usług prawniczych w naszym kraju. Zastanawiałem się jednak ostatnio, jak rynek ten będzie wyglądał, gdy szczęśliwie dotrzemy do emerytury. Chciałbym, aby ten wpis był impulsem do dyskusji na ten temat i nie chodzi tutaj o rzeczowe wywody poprzedzone dogłębną analizą rynku, a raczej o „pogdybanie sobie” na temat tego jak będą wyglądały kancelarie prawne i wymiar sprawiedliwości w a.d. 2050.

Jeśli o mnie chodzi to pomyślałem sobie, że biorąc pod uwagę inne usługi w jakimś stopniu zbliżone do usług prawnych, to akurat rynek tych ostatnich jest dzisiaj bardzo archaiczny. Istnieje bardzo duża ilość małych podmiotów świadczących usługi w szerokim zakresie. Nie ulega wątpliwości, że sytuacja ta powoli zmierza jednak w kierunku specjalizacji. Wydaje mi się, że w 2050 roku nie będzie małych kancelarii składających się z jednego radcy prawnego i sekretarki. Zamiast nich powstaną (w zasadzie już powstają i jest ich coraz więcej) bardzo duże kancelarie sieciowe zatrudniające kilkuset prawników, w których funkcjonować będą wyspecjalizowane zespoły zajmujące się bardzo wąską gałęzią prawa.

W mojej wizji kancelarie prawnicze w 2050 roku przypominać będą dzisiejsze banki, jeśli chodzi o sposób obsługi klienta i docieranie do niego. Uważam, że stopniowo będziemy doświadczać zmierzchu tradycyjnego modelu w którym prawnik oczekuje, aż klient sam zgłosi się do kancelarii na rzecz modelu w którym to kancelarie będą zabiegać o klientów. Widać w tym zakresie postępującą od jakiegoś czasu liberalizacje przepisów dotyczących zakazu reklamy.

Niebagatelną rolę odgrywać będzie także rozwój technologii – zwłaszcza przekazu informacji na odległość. Myślę, że za 40 lat wiele rozpraw sądowych będzie się odbywać w całości albo w części za pośrednictwem telekonferencji. Nie będzie konieczności podróży do Warszawy, aby występować przed Sądem Najwyższym. Ułatwione będzie także przesłuchiwanie świadków pochodzących z innych miejscowości.

Rozwiną się zapewne także techniki kryminalistyczne i choć pewnie nie do tego stopnia jaki dzisiaj możemy podziwiać w serialu CSI ;) to wykrywalność przestępstw znacznie wzrośnie.

A jak Wy widzicie świat prawników w roku 2050, który zostawicie przechodząc na emeryturę?

fot. sxc.hu