Będąc jednak formalistą:
Art. 25 § 2 k.r.i.o. Małżonkowie mogą nosić wspólne nazwisko będące dotychczasowym nazwiskiem jednego z nich. Każdy z małżonków może również zachować swoje dotychczasowe nazwisko albo połączyć z nim dotychczasowe nazwisko drugiego małżonka. Nazwisko utworzone w wyniku połączenia nie może składać się z więcej niż dwóch członów.

Oznaczałoby to, że nazwisko Moniki Kowalskiej-Pawlak jest nazwiskiem dwuczłonowym.

Zgodnie z powołaną przez Piotrka uchwałą III CZP 146/93
„Wymóg podpisania nazwiskiem to – innymi słowy – wymóg napisania swego nazwiska. Nazwisko to może być skrócone; pomijanie niektórych liter, zwłaszcza samej końcówki nazwiska, jest w praktyce obrotu prawnego powszechne. Ma ono zresztą charakter względny, gdyż podpis, obejmujący w intencji podpisującego pełne nazwisko, może swoim wyglądem przedstawić się jako skrócony. Nie można zatem formułować ogólnych wskazań co do długości czy kształtu podpisu poza tym, że ma on stanowić napisane nazwisko, niekoniecznie czytelnie, ale w sposób charakterystyczny dla osoby podpisanej.”

Problem polega na tym, że podpisując się wyłącznie jednym członem nazwiska, osoba składająca podpis raczej nie skraca nazwiska, lecz podaje inne nazwisko – jednoczłonowe.