iurista.net - darmowe testy na aplikacje prawnicze » Aplikacje prawnicze i kariera

Egzamin wstępny na aplikacje radcowską i adwokacką czyli statystyczne „must to know”

Maciej — Mon, 07 May 2012 16:32:58 +0000

Przypominamy, że do egzaminu wstępnego na aplikację radcowską i adwokacką pozostało niespełna pięć miesięcy. Dla mniej doświadczonych w przygotowawczych bojach wydaje się zapewne, że pozostało jeszcze sporo czasu. Nic bardziej mylnego! W zasadzie naukę to tego poważnego (tak… tak…. poważnego!) egzaminu należy zacząć już na dniach. Poza opracowaniem całej strategii nauczania – w tym metod nauczania, źródeł pozyskiwania wiedzy sugerujemy zapoznać się z danymi statystycznymi, które w nie przeceniony sposób pomogą wam przygotować się do egzaminu.

Zmienny poziom trudności egzaminów:

Jak wskazują statystyki Ministerstwa Sprawiedliwości pewną prawidłowość stanowi zmienny poziom trudności egzaminów wstępnych na aplikację. Cykl ten przedstawia poniższy wykres.
(źródło: Ministerstwo Sprawiedliwości Departament Nadzoru nad Aplikacjami Prawniczymi)

Nie trzeba wytrawnego oka statystyka, żeby zwrócić uwagę na skoki w poziomie zdawalności. Mówiąc w uproszczeniu zdawalność w kolejnych latach prezentuje się według schematu (niska – większa – niska – większa –niska większa). W oparciu o doświadczenia własne oraz innych osób mierzących się z tym egzaminem stwierdzam, że zdawalność związana jest nierozerwalnie z poziomem trudności testu. W tym miejscu muszę Cię zmartwić drogi czytelniku, gdyż zgodnie z wyżej wskazaną praktyką egzamin wstępny na aplikację w 2012r., będzie znacznie trudniejszy od egzaminu zeszłorocznego (jeśli wierzyć powyższej statystyce). Stąd też moje wcześniejsze sformułowanie „poważny egzamin”. Poważny – ponieważ warto podejść do niego na poważnie.

Poniższy schemat przedstawia procentową zdawalność na poszczególne aplikacje w 2011r.

(źródło: Ministerstwo Sprawiedliwości Departament Nadzoru nad Aplikacjami Prawniczymi)

Materiał do opanowania.

Corocznie Ministerstwo Sprawiedliwości podaje zakres aktów prawnych, które stanowiły podstawę ułożenia testu na aplikację. W najbliższym roku cudów nie przewidziano. Poniżej przestawiam wspomniany zakres. Przeczytajcie nazwy aktów prawnych. W następnej części przedstawię Wam nieco tajemnej wiedzy z cyklu „must to know”.

1. ustawa z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców,
2. ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe,
3. Traktat z dnia 25 marca 1957 r. o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – tekst uwzględniający zmiany wprowadzone Traktatem z Lizbony,
4. ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego,
5. ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy,
6. ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny,
7. ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego,
8. ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń,
9. ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy,
10. ustawa z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze,
11. ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece,
12. ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych,
13. ustawa z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze,
14. ustawa z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze,
15. ustawa z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich,
16. ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,
17. Traktat z dnia 7 lutego 1992 r. o Unii Europejskiej – tekst uwzględniający zmiany wprowadzone Traktatem z Lizbony,
18. ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji,
19. ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali,
20. ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,
21. ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych,
22. ustawa z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów,
23. ustawa z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej,
24. ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny,
25. ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego,
26. ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym,
27. ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym,
28. ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami,
29. ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym,
30. ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa,
31. ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,
32. ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,
33. ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy,
34. ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych,
35. ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych,
36. ustawa z dnia z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego,
37. ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych,
38. ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia,
39. ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych,
40. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,
41. ustawa 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych,
42. ustawa z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym,
43. ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze,
44. ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
45. ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,
46. ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej,
47. ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej skarby Państwa,
48. ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych,
49. ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów,
50. ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie.

W tym miejscu wskazuję, że do opanowania jest jedynie 50 ustaw. Przyjmując, że każdy miesiąc, który został do przygotowania się do egzaminy (5 miesięcy) ma 30 dni widzimy łatwo, że do dyspozycji zostaje nam 150 potencjalnych dni nauki co daje średnio 3 dni na każdą z ustaw. Spośród wyżej wskazanych ustaw są przecież takie, których nie da się opanować w ciągu 3 dni! Z drugiej strony są też takie, których kilka opanować można w ciągu jednego dnia. Moją intencją tego poglądowego wyliczenia nie jest oczywiście straszenie Was. Jedynie podkreślam, że czasu do nauki jest już naprawdę niewiele!

Ważne są proporcje!

Poniżej przedstawiam bardzo ciekawy i przydatny diagram przedstawiający udział ilościowy pytań z poszczególnych dziedzin prawa względem 150 pytań testowych. Na marginesie przypominam, że test ( o czym na pewno już Wiecie) składa się ze 150 pytań jednokrotnego wyboru. Biorąc pod uwagę, że wynik pozytywny gwarantuje uzyskanie co najmniej 100 poprawnych odpowiedzi, sami oszacujcie w oparciu o poniższy schemat, czy jest to wynik łatwy do osiągnięcia. Nie zapominajmy przy tym, że z pośród aktów prawnych stanowiących materiał niezbędny do opanowania na Nasz egzamin zaledwie 14 (w moim przypadku) stanowi materiał, który miałem szansę przyswoić podczas studiów. Spróbujmy dokonać w tym miejscu małego podsumowania. Zakładając, że znamy idealnie cały materiał ze studiów podsumujmy nasze fikcyjnie – idealnie udzielone odpowiedzi z: prawa cywilnego materialnego – 26 pytań, prawa cywilnego procesowego – 17 pytań, prawo karne materialne – 13 pytań, prawo karne procesowe 15 pytań, prawo rodzinne i opiekuńcze – 5 pytań, ksh- 8 pytań, prawo pracy 4 pytania, prawo konstytucyjne 8 pytań. Podsumowując powyższe zestawienie mamy jak byk 96 punktów – czyli wynik niewystarczający zdania egzaminu nawet przy 100% znajomości materiału. Jakie można wyciągnąć z powyższych rozważań wnioski? Nie powiem:) w końcu skończyliście prawo! A tak na poważnie to sugeruję opanowanie tych podstawowych ustaw – w szczególności tych, z których jest „dużo pytań” na poziomie ekspert. Sugeruję nie lekceważyć również ustaw drobniejszych gdyż zawsze! Ale to zawsze! Te kilka punktów zdobytych dzięki przeczytaniu np. dramatycznego prawa wekslowego może oszczędzić Wam kolejnego roku przygotowań. Podsumowując – bez bardzo dobrego opanowania podstawowych aktów prawnych oraz dobrej znajomości ustaw drobnych lepiej zamiast na egzamin wybrać się na spacer bo stres będzie mniejszy a afekt podobny.

(źródło: Ministerstwo Sprawiedliwości Departament Nadzoru nad Aplikacjami Prawniczymi)

Opłaca się walczyć do końca

Piotr Konieckiewicz — Wed, 21 Mar 2012 11:30:42 +0000

W dzisiejszej Rzeczypospolitej pojawił się artykuł o wygranej 6 aplikantów z naboru 2010 do KSSiP, którzy z uwagi na zmianę systemu oceniania nie zostali przyjęci na aplikacje specjalistyczne po ukończeniu szkolenia ogólnego. Przystępując do szkolenia aplikanci zostali poinformowani, że o ewentualnym dostaniu się na aplikacje specjalistyczne będzie decydować punktacja obliczana na podstawie ocen cząstkowych z praktyk oraz oceny z 9 egzaminów w trakcie aplikacji. Pod koniec rocznego szkolenia okazało się jednak, że kierownictwo KSSiP postanowiło z ocen cząstkowych z praktyk wyciągnąć średnią arytmetyczną i doliczyć ją do ocen z egzaminów. Takie rozwiązanie premiowało osoby, które lepiej zdały egzaminy teoretyczne i jednocześnie dyskryminowało osoby, lepiej radzące sobie z zagadnieniami praktycznymi. Część aplikantów niezadowolonych z faktu nieprzyjęcia na wymarzoną aplikację specjalistyczną postanowiła nie składać broni. Po wyczerpaniu ścieżki odwoławczej, ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny przyznał im rację. Z jednej strony pokazuje to, że warto walczyć do końca. Z drugiej jednak uwydatnia fakt, że częste zmiany nie zawsze są dobre, a droga do wymarzonego tytułu zawodowego potrafi być ciężka i wyboista. W każdym razie gratulujemy wygranym i ewentualnie prosimy takie osoby o kontakt w celu pozyskania szerszego komentarza na ten temat.

Skrócona praktyka

Piotr Konieckiewicz — Thu, 15 Mar 2012 08:47:25 +0000

Dość uważnie śledzę postulowane zmiany w ustawie – Prawo o adwokaturze, ponieważ część z nich bezpośrednio dotyczy zarówno mojej osoby jak i grona moich koleżanek i kolegów. W ostatnim czasie pojawiło się dość szumne hasło deregulacji zawodów. W odniesieniu do zawodu adwokata wspomniana deregulacja sprowadza się do wprowadzenia od dawna postulowanych zmian np. w zakresie możliwości zastępowania adwokatów przez aplikantów adwokackich po ukończeniu 3-letniego szkolenia. Należy jednak podkreślić, że moim zdaniem nie wszystkie planowane zmiany zostały dogłębnie przeanalizowane. Dotyczy to głównie pomysłu skrócenia aplikacji adwokackiej do 2 lat. Z punktu widzenia osoby, która jest na III roku aplikacji adwokackiej pomysł ten wydaje się dość dziwny. W mojej opinii III rok szkolenia jest czasem najbardziej owocnym jeśli chodzi o przygotowanie zawodowe, ale do tej tezy odniosę się dopiero za chwilę.

Przez pierwszy rok szkolenia aplikanci adwokaccy nabierają pewnych umiejętności i doświadczenia koniecznego do realizowania zadań z zakresu zastępstwa procesowego. Pierwsze sześć miesięcy sprowadza się w zasadzie do nauki pisania pism procesowych, sposobu zachowania na sali sądowej oraz swoistej etykiety panującej w organach ochrony prawnej. Są to kwestie praktyczne, o których nie mówi się na studiach. Pojawiają się również kwestie radzenia sobie ze stresem, także na sali sądowej, czy rozmowy z klientami kancelarii. Oczywiście, część aplikantów ma ze sobą pewien bagaż doświadczeń nabytych dzięki wcześniejszym praktykom lub pracy w kancelarii, ale to jednak ciągle za mało, aby należycie wywiązywać się ze swoich obowiązków. Pewne czynności przychodzi nam wykonywać pierwszy raz dopiero w trakcie aplikacji. Po pierwszym półroczu każdy z aplikantów ma możliwość przetestowania tych rozwiązań w praktyce, reprezentując klientów m. in. przed Sądami Rejonowymi. Wraz z rosnącą wiedzą i umiejętnościami praktycznymi rośnie też świadomość, że nawet w nieskomplikowanych sprawach niekiedy pod uwagę należy wziąć bardzo wiele elementów. Można zatem powiedzieć, że pierwszy rok aplikacji otwiera oczy na kwestie, z których nie zawsze wcześniej zdawaliśmy sobie sprawę.

Rok drugi pozwala na utrwalenie dotychczasowych i rozwijanie nowych umiejętności. Szczególnie ważna jest możliwość reprezentowania klientów przed Sądami Okręgowymi i Sądami Apelacyjnymi po roku i sześciu miesiącach aplikacji. W sprawach karnych oznacza to możliwość zajmowania się sprawami o zbrodnie, czy sprawami oddanymi do właściwości sądów penitencjarnych. W sprawach cywilnych pojawiają się duże wartości przedmiotu sporu lub sprawy o dużym stopniu skomplikowania. Wraz z wagą danej sprawy zwiększa się również ciężar odpowiedzialności. Szkolenie w ramach aplikacji adwokackiej uzmysławia nam ten fakt.

Z kolei rok trzeci jest dla nas najbardziej owocny. Na tym etapie większość aplikantów adwokackich posiada duży zasób wiedzy i umie zachować się w sądzie. Dzięki temu zamiast trwonić energię na rozważanie kwestii technicznych, czy walkę ze stresem, można ją poświęcić na analizę kwestii merytorycznych. Doświadczenie zdobyte przez 2 lata pozwala nam na praktycznie samodzielną pracę. Stajemy przed nowymi wyzwaniami i dzięki temu rozwijamy się najbardziej intensywnie. Półtora roku doświadczenia praktycznego przed różnymi sądami i urzędami jest wartością bezcenną na starcie naszej kariery zawodowej.

Powracając jednak do skrócenia okresu aplikacji do 2 lat, należy podkreślić, że projekt ustawy nowelizującej pomija całkowicie kwestię przebiegu aplikacji w tym art. 77 ustawy – Prawo o adwokaturze. Odbywając taką skróconą aplikację – każdy aplikant będzie mógł zastępować swojego patrona przed Sądami Okręgowymi i Apelacyjnymi tak jak jest obecnie, czyli po roku i sześciu miesiącach szkolenia. Realna możliwość sprawdzenia się na tym szczeblu będzie zatem ograniczona do 6 miesięcy. Nie jest to długi okres i może okazać się niewystarczający. Szczególnie w mniejszych kancelariach, gdzie wpływ spraw jest niewielki, może to oznaczać że taki aplikant nie będzie w ogóle wykonywał zadań z zakresu zastępstwa procesowego przed Sądami Okręgowymi i Sądami Apelacyjnymi. Stąd konieczna byłaby dłuższa refleksja nad proponowanymi zmianami.

Z dużej chmury mały deszcz

Piotr Konieckiewicz — Mon, 05 Mar 2012 10:41:12 +0000

Polityka i media to zjawiska całkowicie symbiotyczne. Każdy z polityków jest zainteresowany jak najlepszym przedstawieniem w mediach swoich osiągnięć. Jest to niezbędne w walce o głosy wyborców. Z kolei – media – poszukują tematów, które mogłyby stać się treścią serwisów informacyjnych i napędzać zainteresowanie odbiorców. Od kilku lat obserwuję tendencję, iż każde nawet niezbyt ważne wydarzenie jest przedstawiane jako ogromny przełom. Takich przełomów mieliśmy już wiele. Ostatnimi czasy modnym pojęciem stało się słowo „deregulacja”. Skoro zatem politycy rozpoczęli operację o wyżej wzmiankowanym kryptonimie, to niemal od razu wszystkie media podchwyciły ten temat. Należy się jednak zastanowić, czy w stosunku do zawodów prawniczych rzeczywiście jest to deregulacja przez duże „D” czy zmiany jedynie kosmetyczne.

Z punktu widzenia aplikanta, proponowane zmiany nie są znaczącą rewolucją, a jedynie dopracowaniem pewnych szczegółów. Rewolucję mieliśmy już wcześniej. Od kilku lat dostanie się na jedną z aplikacji prawniczych nie nastręcza zbytnich trudności. Zasady są przejrzyste. Mamy określone wymogi, w tym listę aktów prawnych, których znajomość jest wymagana na egzaminie. Wystarczą zatem dobre chęci i odpowiednie przygotowania. Sam sposób rekrutacji nie potrzebuje kolejnych zmian.

Odnosząc się natomiast do samej nowelizacji, należy zauważyć że zmiany są jedynie kosmetyczne. Próżno tu szukać kolejnego przełomu. W większości propozycje dotycząc zmian od dawna postulowanych przez środowiska prawnicze. Przykładowo, wiadomo nie od dziś, że aplikanci adwokaccy i radcowscy z chwilą ukończenia szkolenia tracili możliwość zastępowania swoich patronów przed sądami i urzędami. Mieliśmy do czynienia z sytuacją, w której osoby po aplikacji posiadały o wiele mniejsze uprawnienia od osób, które dopiero ukończyły studia prawnicze. Do czasu wpisu na listę adwokatów lub radców prawnych taki aplikant nie mógł dokonywać wielu czynności, którymi zajmował się podczas aplikacji. Skutkiem były komplikacje natury praktycznej. Projekt nowelizacji usuwa tą lukę.

Podobnie jest w przypadku likwidacji części testowej egzaminu adwokackiego. Zdanie tej części egzaminu dla osób po aplikacji prawniczej było w 99% jedynie formalnością. Z tego punktu widzenia najpoważniejszą zmianą jest skrócenie wymaganego stażu pracy dla osób, które zamierzają podejść do egzaminu adwokackiego lub radcowskiego bez odbycia aplikacji do 3 lat.

Jednak to ciągle za mało, aby mówić o rewolucji.

A może by tak komornikiem zamiast adwokatem? Czyli jak ułatwić sobie dostanie się na aplikację…

Kamil Rawa — Wed, 03 Aug 2011 18:45:22 +0000

Aplikacja komornicza jest stosunkowo mało popularna wśród absolwentów prawa. Wynika to zapewne w dużej mierze z tego, że zdecydowana większość osób w trakcie studiów nie widzi siebie w roli komornika, utożsamiając ten zawód z jego stereotypową postacią ukazaną chociażby w filmie Feliksa Falka pt. „Komornik”. Abstrahując jednak od charakteru samej pracy, myślę że w obecnych realiach nadprodukcji prawników, dużej ilości aplikantów adwokackich i radcowskich, aplikacja ta stanowi sensowną alternatywę, zwłaszcza że poprzeczka dla kandydatów zawieszona jest znacznie niżej niż w przypadku pozostałych aplikacji, a perspektywy wcale nie są mniejsze.

Świadczy o tym chociażby zdawalność egzaminu, która np. w 2008 roku wynosiła 95% (dla porównania na aplikację radcowską i adwokacką było to odpowiednio 11,8% i 11,7%). Wynika to z tego, że z jednej strony zakres materiału jest znacznie ograniczony z drugiej natomiast, aby dostać się na aplikacje komorniczą wystarczy zdobyć 90/150 punktów, zamiast 100 jak to ma miejsce w przypadku pozostałych aplikacji. Wracając jednak do zakresu materiału – nie ma podanego szczegółowego spisu aktów prawnych, zamiast tego dostępne są ogólne zagadnienia, podobnie jak na aplikacje ogólną:

- prawo konstytucyjnego,
- prawo cywilnego,
- postępowanie cywilnego,
- prawo gospodarczego,
- prawo spółek handlowych,
- prawo pracy,
- prawo rodzinnego i opiekuńczego,
- prawo administracyjnego,
- postępowanie administracyjnego,
- prawo finansowego,
- prawo europejskiego,
- prawo prywatne międzynarodowe,
- ustroju sądów i samorządu komorniczego.

Czyli całość mocno oscyluje wokół kodeksów i kilku dodatkowych ustaw, które były przerabiane w toku studiów. Kolejnym plusem jest to, że stosunkowo łatwo jest znaleźć patrona i pracę (za pieniądze ;) – istnieje obowiązek zatrudnienia aplikanta na umowę o prace) z pierwszej ręki wiem, że wcale nie trzeba się jakoś strasznie nachodzić.

Niestety, są też minusy. Aplikacja komornicza jako jedyna nie umożliwia „migracji” do innych zawodów prawniczych. Uzyskać rewir wcale nie jest też tak łatwo, na pocieszenie jednak trzeba dodać, że asesorzy są w stanie zarabiać dosyć przyzwoicie, a sama aplikacja trwa tylko dwa lata.

Egzamin na aplikacje odbywa się jedynie w trzech miejscach w Polsce, zatem jeżeli ktoś byłby zainteresowany to 24 września 2011 roku na godzinę 11.00 będzie musiał się pofatygować w jedno z następujących miejsc:

1. Krakowie, ul. Francesco Nullo 8/3, kod 31-543, obejmującej obszar właściwości izb komorniczych w Krakowie, Katowicach oraz Rzeszowie,
2. Poznaniu, ul. Głęboka 4, kod 61-553, obejmującej obszar właściwości izb komorniczych w
Poznaniu, we Wrocławiu, w Gdańsku oraz Szczecinie,
3. Warszawie, Al. Jerozolimskie 133/62, kod 02-304, obejmującej obszar właściwości izb
komorniczych w Warszawie, Łodzi, Lublinie oraz Białymstoku.

Dokumenty można składać do 5 sierpnia 2011 roku, a koszt takiej przyjemności to 693,00 zł.

Zdaję sobie sprawę z faktu, że nie jest to zawód dla wszystkich i trzeba posiadać odpowiednie cechy charakteru żeby go wykonywać. Jednak myślę, że znajdzie się sporo osób, które takie cechy posiada i właśnie dla nich aplikacja ta może okazać się naprawdę sensowną alternatywną ścieżką kariery wartą zainteresowania.

PS. W razie pytań co do tego jak w praktyce wygląda aplikacja komornicza, śmiało piszcie w komentarzach – mam aplikanta komornicznego „na podorędziu”;) chętnie odpowie.

fot. sxc.hu

Pierwsze wyroki WSA w sprawie odwołań od wyniku egzaminu na aplikacje

Kamil Rawa — Wed, 06 Apr 2011 19:52:16 +0000

Za nami już pierwsze wyroki WSA w sprawie odwołań od Decyzji Ministerstwa Sprawiedliwości w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu wstępnego na aplikacje. Z tego co udało mi się ustalić sądy stoją na stanowisku, że pytania 1, 20 i 87 są prawidłowo skonstruowane (nie jestem pewien czy są to wszystkie – w razie czego proszę o uzupełnienie mnie w komentarzach) i należy raczej zakładać, że wszystkie składy orzekające będą się trzymać tego stanowiska. Część osób w dalszym ciągu jeszcze czeka na wyznaczenie terminu rozprawy, jednak już dzisiaj można zapoznać się z krótkim sprawozdaniem z rozprawy naszej użytkowniczki agaty.

agata @ 6 kwietnia, 2011 15:02
Relacja z rozprawy: po stronie Ministra stawił się radca prawny. Już w momencie kiedy sędzia referował sprawę widać było, że nic z tego nie będzie. Z mojej argumentacji akcentował nie to co trzeba, podkreślając głównie te słabsze strony mojego wywodu, więc wyszło coś zupełnie innego. Da się niby dyskutować, przy pyt. nr 1 udało się nawet wykazać, że to o co im chodziło w tym pytaniu wynika dopiero z pisma od Ministra, a nie z treści pytania. Pan mecenas zaczął się miotać, ale sąd stwierdził, że skoro już orzekli w dwóch wcześniejszych sprawach, że to pytanie jest ok to już nic z tym nie zrobią. Uzasadnienie ustne wyroku żenujące. To by było na tyle.
PS Tak jak pisałam wcześniej, nie było mnie na rozprawie, wysłałam pełnomocnika, ja nie miałam już siły.

Obszerna dyskusja w tym temacie toczy się pod wpisem Odpowiedzi MS na odwołania od wyniku egzaminu
Zapraszam kolejne osoby do opisywania swoich „wrażeń” po rozprawie – komentarze będę przenosił do głównego wpisu, aby nie ginęły w tłumie ;)

Kalendarz egzaminów prawniczych na rok 2011

Kamil Rawa — Sun, 06 Feb 2011 17:35:04 +0000

Prezentujemy terminy egzaminów prawniczych w 2011 roku. Lista będzie aktualizowana na bieżąco.

22 marca
Pisemna części egzaminu zawodowego dla aplikantów komorniczych i osób, które mają prawo przystąpić do niego bez aplikacji

29 marca
Początek ustnej części egzaminu zawodowego dla aplikantów komorniczych i osób, które mają prawo przystąpić do niego bez aplikacji

14 czerwca, 15 czerwca, 16 czerwca, 17 czerwca
Egzaminy zawodowe: adwokacki i radcowski

7 września, 8 września, 9 września
Egzamin zawodowy dla notariuszy

24 września
Egzaminy wstępne na aplikacje: adwokacką, radcowską, notarialną i komorniczą

Odpowiedzi MS na odwołania od wyniku egzaminu

Kamil Rawa — Wed, 01 Dec 2010 17:19:49 +0000

Zgodnie z prośbą tworzę wpis poświęcony odwołaniom od testów na aplikacje do WSA, aby nie generować niepotrzebnych treści zamiast mędrkować oddam głoś użytkownikowi maszczcilos publikując jego komentarz. Mam nadzieje, że nie ma nic przeciwko, w przeciwnym razie proszę o informacje – usunę poniższą treść.

maszcilos: Oczywiście rozumiem wasze zainteresowanie konkretami względem mojego poprzedniego wpisu i dlatego postaram się możliwie obszernie przedstawić kontrargumenty MS.

Zanim jednak przejdę do poszczególnych pytań chce powiedzieć, że ton uzasadnienia jest w moim przekonaniu przyzwoity – wydaje mi się, że ktoś faktycznie przeczytał moje odwołanie i postarał się przynajmniej w części odnieść do moich argumentów. Nie sprawdziła się zatem teoria jakoby MS z automatu odpisywało wszystkim dokładnie to samo. Myślę, że po otrzymaniu kilkudziesięciu odwołań MS miało już zarys pytań i argumentów podnoszonych przez odwołujących się i w związku z tym pracownicy zajmujący się naszymi odwołaniami stworzyli szablon kontrargumentów, które następnie dopasowano do poszczególnych odwołań.

Pytanie nr 2:

Moim głównym argumentem było użycie przez autora pytania sformułowania „nadzwyczajne obostrzenie kary” – podniosłem, że w ustawie nie ma definicji tego pojęcia i że przepis art 57a kk nie posługuje się tym pojęciem. Dodatkowo podniosłem jeszcze klika argumentów o których pisaliśmy w tym wątku.

W odpowiedzi MS napisało, że pojęcie to funkcjonuje w przepisie art 38 i 57 kk i że jest to podstawowe pojęcie które powinienem znać. Co więcej stwierdzono, że test nie polega na odtworzeniu ustawy tylko na znajomości prawa; a pozostałe odpowiedzi były oczywiście błędne. MS podparło się w tym wypadku orzeczeniem NSA II GSK 857/09 (to chyba jedno z 2 czy 3 orzeczeń, które wyłamują się z korzystnej dla nas linii orzeczniczej).

Co do części argumentów dotyczących tego pytania mogę zgodzić się z MS bo instytucja nadzwyczajnego obostrzenia kary jest faktycznie podstawowa jeśli chodzi o prawo karne. Reszta jednak mnie nie przekonuje, bo jedna kwestia to to, że ustawodawca posługuje się jakimś pojęciem a inna to fakt, że nigdzie w ustawie tego pojęcia nie definiuje itd.

Pytanie nr 3:

W tym pytaniu głównym argumentem świadczącym o jego wadliwości było użycie koniunkcji „i” zamiast alternatywy „lub”.

W odpowiedzi stwierdzono, że użyto spójnika „i” celowo, ponieważ wyłączono całkowicie możliwość zastosowania grzywny lub środka karnego. Do tego podano przykład przeprowadzenia wykładni logicznej tego zdania.

I w tym wypadku uzasadnienie MS choćby w części wydaje się zasadne, sam do końca nie jestem pewny czy przedstawiona w uzasadnieniu decyzji wykładnia logiczna nie jest prawidłowa. Muszę skonsultować się ze specjalistą od logiki prawniczej. Myślę ze wtedy rozwieją się moje wątpliwości.

Pytanie nr 64:

Podstawowym argumentem względem tego pytania było nie wskazanie w pytaniu etapu postępowania. Nie wiadomo czy chodzi o przesłankę pierwotną czy następczą.

W odpowiedzi MS napisało, że pytanie to jest wiernym odwzorowaniem przepisu i że w tymże przepisie chodzi o pierwotną przesłankę.

Zgadzam się że w przepisie który był podstawą pytania chodzi o przesłankę pierwotną – ale w pytaniu nie wiadomo o który przepis chodzi, co więcej podobno test nie polega na odtworzeniu ustawy ale na znajomości prawa:) W tym wypadku MS ewidentnie odbija piłeczkę odnosząc się do własnej analizy tego pytania. Co więcej dobór niektórych argumentów przeczy temu na co powoływano się w uzasadnieniu prawidłowości poprzednich dwóch pytań.

Pytanie nr 68:

Postawą wadliwości tego pytania było nie uwzględnienie wyjątku z przepisu art 477 z indeksem 2.

W tym wypadku absurdalność odpowiedzi MS poraża!
W skrócie uznali, że faktycznie jest wyjątek ale pytanie się do niego w ogóle nie odnosi itd. Przyznam szczerze, że ta część uzasadnienia wyjątkowo mnie rozbawiła.

Dodam jeszcze, że w swoim odwołaniu (taki mój osobisty żal) pozwoliłem sobie odnieść się do wahania poziomu trudności egzaminu – 2008 -ok20% / 2009 -ok80% / 2010 -znowu ok20% itd.
W zasadzie nie chodziło o uwzględnienie tego argumentu – ale o zwrócenie uwagi na sam problem i niekonsekwencje ministerstwa. Ale oczywiście i do tego MS się odniosło, absolutnie nie zrozumiawszy moich intencji i racji, poświęcając na odpowiedz 2,5 strony… (śmiech na sali).

Podsumowując:

1. Ze wszech miar MS to iluzoryczna instancja odwoławcza. My szukamy błędów w teście, a MS zamiast je rozważyć – od razu szuka kontrargumentów. Myślę, że najlepiej potraktować nasze odwołania jako niezbędny krok na drodze do WSA.

2. W trakcie pracy nad pytaniami i ich wadliwością sami mogliśmy ocenić które z nich są „słabe” a które „mocne”. W związku z tym nie zaskakuje mnie sytuacja, w której jestem w stanie uznać kontrargument w stosunku do pytania co do którego sam miałem wątpliwości. Analogicznie w przypadku mocnych pytań (zwłaszcza pytania nr 68) argumenty MS są stanowczo naciągane i giną w treści uzasadnienia.

3. Istotną kwestią, która od razu rzuca się w oczy jest niekonsekwencja ministerstwa. Z jednej strony kiedy ministerstwu pasuje – nie mamy odtwarzać ustawy tylko wykazać się znajomością prawa! Jednak w kolejnym pytaniu nie mamy już racji wykazując się znajomością prawa, bo przecież MS w pytaniu zacytowało przepis ustawy.

Mam nadzieje, że moja odpowiedź was usatysfakcjonuje. Na marne pocieszenie powiem, że skarga do WSA nie będzie już wymagała tyle wysiłku co samo odwołanie. W zasadzie wystarczy napisać to co w odwołaniu, odnosząc się do kontrargumentów MS. Należy ponadto pamiętać o zachowaniu wszystkich kwestii formalnych związanych ze skargą.

Ja w swojej skardze zdecydowanie powołam się na wszystkie 4 pytania, które kwestionowałem w odwołaniu. Dopuszczam także możliwość rozszerzenia skargi o dodatkowe pytania.

Kolokwium po I roku aplikacji radcowskiej

Leonard — Sun, 07 Nov 2010 16:43:52 +0000

W weekend zostały opublikowane wyniki z kolokwium po I roku aplikacji radcowskiej organizowanego przez OIRP w Olsztynie. Statystyka zaprezentowana na stronie właściwej izby radców prawnych nie napawa optymizmem. Zdało jedynie 14 osób spośród 171, które przystąpiły do egzaminów, co stanowi zaledwie 8% wszystkich zdających. Egzamin przeprowadzany był z następujących przedmiotów – prawo cywilne, prawo cywilne procesowe, prawo karne, prawo karne procesowe, ustrój samorządu zawodowego radców prawnych oraz zasady wykonywania zawodu. W chwili obecnej nie posiadamy wiarygodnych wiadomości na temat poziomu trudności pytań egzaminacyjnych oraz sposobu jego przeprowadzenia, dlatego osoby które brały udział w egzaminie prosilibyśmy o przybliżenie nam tych kwestii w komentarzach pod wpisem lub mailowo na adres redakcji info@iurista.net Z nieoficjalnych informacji wynika że poziom egzaminu z procedury cywilnej był bardzo wyśrubowany. Oficjalne wyniki można znaleźć pod tym adresem.

Odwołania od egzaminu na aplikacje

Kamil Rawa — Mon, 25 Oct 2010 14:29:27 +0000

Dostałem wczoraj email z prośbą o wpis na temat odwołań od egzaminu na aplikacje. Stwierdziłem, że autor maila wystarczająco dobrze przedstawił swoją idee, dlatego zamiast pisać wpis na ten temat po prostu opublikuje to co dostałem, zwłaszcza że z racji nowej pracy nie mam chwilowo czasu zająć się serwisem. Mam nadzieje, że autor nie będzie miał mi za złe naruszenia tajemnicy korespondencji ;) na wszelki wypadek imię i nazwisko wyciąłem.

Jeśli chodzi o samą inicjatywę to oczywiście popieram, chociaż uważam że prawnik po studiach powinien być w stanie samemu napisać odwołanie od decyzji – nie można całe życie liczyć na gotowce, nie mniej jednak nie jestem tutaj od moralizowania.

Witam serdecznie

Zauważyłem, że wiele osób ma problemy z napisaniem odwołania w sprawie egzaminów na aplikacje (nie ma czasu/ma dzieci/ wyjechało do Afryki). Wiele tez pojawia się pod tematami apeli o przesłanie treści odwołania na maila.
W związku z tym moja propozycja i prośba jednocześnie jest taka: czy można by było napisać nowy wpis na iuriście dotyczący gotowych odwołań? Miejsce w którym można by się było wymieniać gotowymi odwołaniami.

Świetnie by było gdyby w treści tego wpisu był apel do użytkowników, którzy już wysłali swoje odwołania, o przesłanie ich na adres redakcji iuristy. Autor takiego wpisu mógł by je wtedy zamieścić w treści samego wpisu pod postacią linków (same odwołanie będzie za długie aby je w całości zamieścić).

Jest wiele osób, które już odwołania wysłało, a jest jeszcze wiele (tak jak ja) którzy maja je praktycznie gotowe, ale potrzebują je dokończyć, uzupełnić, skonsultować w celu uniknięcia pomyłek. Myslę, że wielu z chęcią podzieliło by się na łamach iuristy swoimi odwołaniami, potęgując w ten sposób nie tylko nacisk na Ministerstwo, ale przede wszystkim pomagając innym, którym sytuacja życiowa/brak czasu nie pozwalają nawet usiąść do pisania tego pisma.

Stworzenie takiej bazy odwołań byłoby w moim odczuciu fantastyczną sprawą i pomogło by masie osób ( w tym nie ukrywam mi).

Liczę na pozytywne ustosunkowanie się do mojej prośby, gdyż terminy zaczynają szybko mijać i mam wrażenie, że to może być ostatnia szansa na pomyslną realizację tego pomysłu.

pozdrawiam serdecznie

Od siebie dodam jeszcze, że polecam korzystanie ze stron takich jak pokazywarka.pl, które łatwo i szybko pozwalają zamieścić duże ilości tekstu. W komentarzu wystarczy wtedy podać tylko link, a ja w miarę możliwości będę umieszczał linki w tym wpisie. Coś jak hosting obrazków tylko do tekstu. Można też podesłać swoje odwołanie na adres iuristy (info@iurista.net), a ja je opublikuje.