Ogłoszenie w sprawie wykazu tytułów aktów prawnych na egzamin wstępny na aplikację notarialną w 2010 r.

Na podstawie art. 71 c § 6 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2008 r., Nr 198, poz. 1158 z późn. zm.) Przewodniczący zespołu do przygotowania pytań testowych na egzamin wstępny dla kandydatów na aplikację notarialną podaje do publicznej wiadomości wykaz tytułów aktów prawnych, z których wybrane stanowić będą podstawę opracowania pytań testowych na egzamin wstępny na aplikację notarialną w 2010 r.:

1. ustawa z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców,
2. ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe,
3. Traktat z dnia 25 marca 1957 r. o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – tekst skonsolidowany uwzględniający zmiany wprowadzone Traktatem z Lizbony,
4. ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego,
5. ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy,
6. ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny,
7. ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego,
8. ustawa z dnia 12 listopada 1965 r. – Prawo prywatne międzynarodowe,
9. ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych,
10. ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy,
11. ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece,
12. ustawa z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze,
13. ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn,
14. ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach,
15. ustawa z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze,
16. ustawa z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego,
17. ustawa z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich,
18. ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach,
19. ustawa z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne,
20. ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,
21. ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie,
22. ustawa z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa,
23. Traktat z dnia 7 lutego 1992 r. o Unii Europejskiej – tekst skonsolidowany uwzględniający zmiany wprowadzone Traktatem z Lizbony,
24. ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji,
25. ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali,
26. ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,
27. ustawa z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów,
28. ustawa z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej,
29. ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym,
30. ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami,
31. ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa,
32. ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe,
33. ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym,
34. ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa,
35. ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,
36. ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,
37. ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych,
38. ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych,
39. ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych,
40. ustawa z dnia z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego,
41. ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych,
42. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów,
43. ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych,
44. ustawa z dnia 27 lipca 2002 r.- Prawo dewizowe,
45. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,
46. ustawa z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym,
47. ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze,
48. ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,
49. ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego,
50. ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach,
51. ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej,
52. ustawa z dnia 4 marca 2005 r. o europejskim zgrupowaniu interesów gospodarczych i spółce europejskiej,
53. ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych,
54. ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej,
55. ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów,
56. ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Celem tego wpisu jest naświetlenie problemu z dostępem do zawodu notariusza osobom „postronnym”, nie związanym z prawem i całym aplikacyjnym zamieszaniem. Nie będzie tutaj nic odkrywczego bo w zasadzie pisać nie ma też o czym. Notariusze się „okopali”, na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości ostatnio pojawiły się tylko życzenia świąteczne. Podobno słynne już uchwały Okręgowych Izb Notarialnych będą skarżone, ale żadnych szczegółów na ten temat nie ma.

W czym tkwi problem? Otóż, droga to zawodu notariusza jest dość długa, nie wiem czy szczególnie trudna jeśli chodzi o zakres wiedzy jaką trzeba zdobyć w toku nauki, myślę jednak, że jest porównywalnie do innych aplikacji, ale po kolei…

Po ukończonych studiach prawniczych niezbędne jest odbycie 2,5 letniej aplikacji, która organizowana jest przez samorząd notariuszy, płatna i w założeniu polega na praktycznej nauce zawodu pod okiem doświadczonego notariusza – patrona. Aby rozpocząć aplikacje niezbędne jest zdanie państwowego egzaminu, który w tym roku był bardzo prosty, co w moim mniemaniu jest źródłem wszystkich dzisiejszych problemów.

W Polsce jest aktualnie niecałe 2000 notariuszy, w tym roku na aplikacje dostało się około 1000 osób, co dodając do tego aplikantów z lat poprzednich tworzy sytuacje w której ta stosunkowo mała korporacja musi zorganizować szkolenie dla tak dużej ilości młodych ludzi ponieważ taki obowiązek nakłada ustawa.
I tutaj się pojawia problem – zdaniem notariuszy. Twardo bowiem stoją oni na stanowisku, że nie są w stanie spełnić tego obowiązku i zorganizować szkolenia z uwagi na zbyt dużą liczbę aplikantów. Izby Notarialne uważają, że aby rozpocząć aplikacje niezbędne jest posiadanie patrona. Problem w tym, że notariusze nie chcą obejmować patronatem aplikantów. Inne samorządy, które w tym roku również przeżyły oblężenie, poradziły sobie z tym i 1 stycznia przyszli aplikanci adwokaccy i radcowscy rozpoczną szkolenie, w niektórych miejscach zdecydowano się utworzyć nawet „grupy patronackie” w których jeden patron „prowadzi” czasem nawet kilkunastu aplikantów. Jak będzie się sprawdzać ten system czas pokaże, na pewno nie jest on idealnym modelem szkolenia, jednak jest to jakieś rozwiązanie, które niepozostania samymi sobie aplikantów.

Wracając jednak do notariuszy. Jak już wyżej pisałem Izby wymagają posiadania patrona, a tych brakuje. Oczywiście tego problemu nie mają „krewi i znajomi królika”. Teoretycznie to izba ma obowiązek wyznaczenia patrona jeżeli aplikant sam go nie wskaże, w praktyce jednak izby w żaden sposób w tym nie pomagają, a nawet jeżeli już wskażą to czasem kilkaset kilometrów od miejsca zamieszkania. To wszystko sprowadza się do tego, że tylko nieliczni szczęściarze będą mogli podczas aplikacji dostawać pieniądze za swoją pracę w kancelariach, a większość będzie przez 3 lata pracować za darmo, ciesząc się że mają patrona.

Tym samym, oprócz cenzusu pochodzenia, wprowadzono cenzus majątkowy ponieważ aplikacje mogą odbyć tylko Ci, których rodzice będą w stanie ich utrzymać przez kolejne trzy lata po studiach (aplikanci nie za bardzo mogą podejmować dodatkowe zatrudnienie).

Warto też zwrócić uwagę na kolejną barierę jaką jest obowiązek odbycia dwuletniej asesury, po zdaniu egzaminu kończącego aplikacje. Podczas asesury trzeba być zatrudnionym w kancelarii notarialnej. Oczywistym jest, że notariusze nie są za bardzo chętni do zatrudniania asesorów, skoro za jakiś czas staną się oni notariuszami – po co stwarzać sobie konkurencje na rynku? I znów w tej sytuacji baaaardzo liczą się znajomości.

Tym samym w demokratycznym państwie prawa jeden notariusz przypada na ponad 21.000 (sic!) obywateli, a system „naboru” do tego zawodu sprawa, że stan ten od dłuższego czasu nie ulega zmianie.
Żeby lepiej zobrazować to jak wygląda sytuacja, poniżej jest kilka komentarzy, które pojawiły się w niniejszy serwisie.

Kaz:
Aplikanci notarialni mogą mieć prawdziwy problem dopiero wtedy, gdy skończą aplikację, tzn. żaden notariusz nie będzie chętny do przyjęcia ich na asesurę. Aby temu zapobiec już teraz powinni zainteresować tą kwestią media, ministerstwo sprawiedliwości, a przede wszystkim polityków. Konieczne są zmiany systemowe w systemie szkolenia, które zapobiegną lokowaniu przez notaruszy mlodym, zdlolnym ludziom realnego dostępu do zawodu (samo ukończenie aplikacji notarialnej nic nie daje!). Daletego zachęcam do pisania listów do ministerstwa sprawiedliwości, mediów oraz poslów ( w szczególności tych z PiS i PO, których glosami zostala w 2005 r. przeglosowana ustawa otwierająca dostęp do zawodu). Jeżeli teraz nie naświetlicie tego problemu politykom, a oni nie wprowadzą stosownych zmian w prawie, po ukończeniu aplikacji możecie starcić kilka lat czekając na przyjęcia na asesurę.

APek:
Mojej dziewczynie wyznaczyli patrona 227 km od miejsca zamieszkania… Czyli w sumie jak na jeden dzień w tygodniu, to trzeba przejechać ponad 450 km na te kilka godzin…masakra;/

Aplikant:
Szykanowanie aplikantów, m.in. przez wyznaczanie patronów w dużej odległości od miejsca zamieszkania albo nie wyznaczanie ich w ogóle, świadczy o postawie obecnego środowiska notarialnego. Działania samorządów przypominają strajk włoski. Zazwyczaj strajkują środowiska ludzi mało zarabiających. Czynią to w obronie minimum socjalnego. Tylko czy wypada czynić to samo w obronie elitarnych przywilejów obejmujących gigantyczne dochody?

fabia 85:
Jestem z warszawskiej. Byłam w Radzie tydzień temu po listę. Wykonuję codziennie po ok. 20 telefonów do notariuszy, którzy nie mają aplikantów. Dzwoniąc mówię,że otrzymałam namiar z Rady na kancelarię. Odpowiedzi są mniej więcej takie:
- “owszem nie mamy aplikanta, ale nie mamy warunków,żeby przyjąć…”
- “otrzymała Pani złą informację w Radzie, bo już mamy aplikanta…”
W Radzie powiedziano mi, że w takiej sytuacji są 103 osoby. Notariusze ewidentnie nas nie chcą:( Myślałam, że ta lista w czymś pomoże, że coś się w końcu ruszy,a to tylko wielka ściema.

Joanna:
Witam – byłam dziś osobiście w Radzie w Katowicach . Złożyłam ponowny wniosek ( za potwierdzeniem ) – napisałam, że pomimo udostępnionej listy i dołożonej ze swojej strony należytej staranności nie zawarłam umowy o patronat. W związku z tym proszę ponownie o wyznaczenie patrona z urzędu. Nie mam pojęcia czy to coś pomoże ale w czwartki zbiera się rada – poczekam . Ale najlepsze było to,że Pani w mi powiedziała, że bez patrona nie zaczniemy aplikacji . W Katowicach jest ponad 30 osób bez patrona.Powiedziałam o rozmowie jaką przeprowadziłam dzień wcześniej z MS i zaskarżeniu uchwały i o praktykach , które dają czas dla rady aby uporały się z patronatem . Pani na to ,że to ich nie dotyczy oni kierują się swoją uchwałą . Pytałam czy rozpoczęcie będzie 4 stycznia – Pani niechętnie chciała udzielić odpowiedzi – powiedziała że chyba później. Czy przyjdzie coś do domu – też mnie zbyła . No istna masakra – jeszcze nie zaczęłam a już mi się odechciało . Czuję się zniesmaczona i upokorzona , żebraniem się o możliwość nauki za własne pieniądze.
karo
Oto przykłady:
1) P.rejent “nie chce mi się nikogo uczyć”
2)P.rejent “mam już tylu aplikantów, że nie wiem gdzie posadzić”
3)P.rejent “niech sobie minister zmieni rozporządzenie, jak tylu was nabrał”
4)umawiają się po czym nawet telefonu nie odbierają
5)jedna z Pań notariusz przyznała, że jest tzw. zmowa i nie przyjmą nikogo poza swoją rodziną bliską i daleką…
Jak widać zmiany prawa nic nie dały, bo korporacja wielmożnych notariuszy i tak robi co chce, tzn. wpuszcza do klanu tylko swoich!

Karo:
Zgodnie z prawem rada ma 30 dni na podjęcie uchwały… ja czekam już ponad 10 tygodni i nic!!! Chętnie bym to zaskarżyła ale obawiam się, że to obróciłoby się przeciwko mnie… a nawet jestem pewna! To jest skandal, żeby prawnik łamał prawo tak oficjalnie jak robi to izba wrocławska i jeszcze mówił, że to dla dobra aplikantów!

to_ja_Ania:
Witam.
gdzieś…. to mało powiedziane! Rozmawiałam dzisiaj z Panią z IN w gdańsku. Powiedziała Mi, że “idą na wojnę z ministrem”. Tak, tak, dokładnie tak Mi powiedziała. Pomimo tego, że jesteśmy wpisani na listy aplikantów not. i zdaniem ms możemy podjąć praktyki w sądach i rozpocząć aplikację bez patrona, ponieważ moglibyśmy znaleźć go do zakończenia takich praktyk, to sytuacja przedstawia się w ten sposób, że bez umowy, nawet tej na aplikację pozaetatową, IN nie może pobrać od Nas opłaty rocznej, z której opłacani są sędziowie, a poza tym to IN mają podpisane umowy z sądami a nie My, zatem to IN musi Nam wyznaczyć sąd i sędziego na patrona podczas odbywania praktyk w sądach, co jest utrudnione dodatkowo tym, iż jest ponoć zbyt mało sędziów, a oczywiście za dużo aplikantów

Co z Nami będzie? Nic, albo jeszcze gorzej, ponieważ “wszystkie izby planują przeniesienie rozpoczęcia aplikacji dla osób bez patrona na dzień 01. 01. 2011 r.”! A wtedy sytuacja będzie już tak dramatyczna, że strach nawet o tym myśleć

Powyższe komentarze obrazują w jak beznadziejnej są sytuacji są młodzi amibitni ludzie, którzy cierpią głownie dlatego, że system jest chory i dopuszcza do takich sytuacji, a ich jedyną winą jest, że zdecydowali się ruszyć ten „beton”.

Więcej:
- Odpowiedź Ministra Sprawiedliwości na uchwały Izb Notarialnych
- Kontrowersyjne uchwały samorządu notariuszy…
- Mam 15 lat chcę zostać notariuszem i dużo zarabiać…

W związku z medialnymi doniesieniami dotyczącymi trudności samorządu notarialnego z realizacją obowiązku organizowania i prowadzenia aplikacji notarialnej (uchwała m.in. Rady Izby Notarialnej w Warszawie z dnia 25 listopada 2009 r.), a także pytaniami kierowanymi w tym zakresie do Ministerstwa Sprawiedliwości, uprzejmie informujemy, że Minister Sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski wystąpił dzisiaj w tej sprawie do Prezesa Krajowej Rady Notarialnej.

W dalszej części wpisu można zapoznać się z pismem Ministra Sprawiedliwości do Pana Lecha Borzemskiego Prezesa Krajowej Rady Notarialnej.

k

W piśmie wskazano, że żaden z przepisów nie uprawnia Izb Notarialnych do zawieszenia wykonywania obowiązku prowadzenia aplikacji notarialnej. Minister Sprawiedliwości stwierdził, także że „Nie ma obiektywnych przeslanek do oceny, ze wyznaczenie patronów dla wszystkich aplikantów, którzy uzyskali wpis na listy aplikantów po egzaminie w dniu 19 wrzesnia 2009r., jest – z powodu ich nadmiernej liczby – bardzo trudne czy niemożliwe” oraz przedstawił w tej kwestii szczegółowe dane dotyczące ilości notariuszy i aplikantów notarialnych I i II roku.

Minister zauważył, że „liczba aplikantów w poszczególnych izbach stanowi okolo polowy liczby notariuszy. Twierdzenia o braku mozliwosci wyznaczenia patronów, z powodu zbyt duzej liczby aplikantów w stosunku do notariuszy, nie znajduje zatem oparcia w faktach.”

Jednocześnie w piśmie wyrażono wole wsparcia notariuszy mające polegać na zorganizowaniu dla aplikantów 6 miesięcznej aplikacji w sądach rejonowych. Ma to zdaniem MS pozwolić aplikantom na zapoznanie się pod okiem sędziów „z istotnymi zagadnieniami z zakresu postepowania wieczystoksiegowego, rejestrowego oraz cywilnego.” Jest to o tyle istotne, że 30 kwietnia 2010 roku aplikacje kończy III rok w związku z czym cześć z notariuszy będzie mogła objąć patronatem aplikantów pierwszego roku.

Minister poinformował, że uchwały samorządów notarialnych dotyczące odmowy rozpoczęcia aplikacji przez osoby które nie mają patrona są sprzeczne z prawem i jeżeli nie zostaną zmienione, zostaną zaskarżone do Sądu Najwyższego.

Z całym pismem można zapoznać się tutaj.

Cóż, wydaje się więc, że jednak aplikanci notarialni nie zostaną pozostawieni sami sobie i wszyscy jednak rozpoczną aplikację zaraz po nowym roku. Ciekaw jestem odpowiedzi Prezesa Krajowej Rady Notarialnej na pismo Ministra, choć notariusze raczej nie mają wyboru i muszą ulec pod presją ministerstwa, bo dalsze opieranie się może im przynieść więcej szkody niż pożytku, zwłaszcza w sytuacji gdy sprawą na poważnie zainteresują się „mainstreamowe” media. Profesja ta i tak nie cieszy się zbyt wielką popularnością w społeczeństwie („notariusz nic nie robi i zarabia ogromne pieniądze”, „to jest zamknięta klika” te i podobne głosy na temat tego zawodu raczej dominują), więc w takiej sytuacji może być tylko gorzej.