Skoro skupiłem się już w tym tygodniu na absurdach w życiu codziennym to postanowiłem kontynuować ten temat. Termin kreatywna księgowość nie jest nam obcy. W mediach słyszymy o tym bardzo często. W obliczu pewnych ciekawych faktów dotyczących Unii Europejskiej pozwoliłem sobie użyć podobnego sformułowania, a mianowicie – kreatywne prawotwórstwo. W odróżnieniu jednak od pierwszego z cytowanych terminów, ten drugi ma zdecydowanie pozytywne znaczenie. Z racji, że do Unii Europejskiej należy obecnie 27 państw, zaś pomiędzy niektórymi państwami członkowskimi istnieją znaczne różnice dotyczące tradycji i kultury, pogodzenie tych wszystkich odmienności i umieszczenie ich pod wspólnym szyldem zdaje się być nie lada wyzwaniem.

Dla przeciętnego Kowalskiego niektóre takie sprawy mogą wydawać się śmieszne i niedorzeczne, ale  dla prawników przygotowujących projekty aktów prawnych UE nie jest to wcale takie fajne. Zostają zmuszeni do wytężonej pracy umysłowej i posunięć, które bez wahania możemy nazwać prawniczą ekwilibrystyką. Najlepszymi tego przykładami jest uznanie marchewki w porządku prawnym krajów UE za owoc, a ślimaka za rybę lądową. To pierwsze rozwiązanie zostało wprowadzone na prośbę Portugalii, w której z marchewki robi się dżemy, zaś to drugie na prośbę Francji, gdyż w przeciwnym przypadku tamtejsi hodowcy ślimaków straciliby pieniądze z dotacji dla rybołówstwa. Z ciekawości postanowiłem poszukać aktów prawnych, którymi wprowadzono te rozwiązania. Z marchewką poszło dość łatwo, została opisana w Dyrektywie Rady 2001/113/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do dżemów owocowych, galaretek i marmolady oraz słodzonego purée z kasztanów przeznaczonych do spożycia przez ludzi ale regulacji dotyczącej ślimaka jak na razie niestety nie znalazłem.